يكشنبه, 3 بهمن 1395 :: Sunday, 22 January 2017
کد خبر: 80190
یادداشت/

با دیدن شاخ‌های اینستاگرام شاخ در می‌آورید!

ادمین برخی از صفحات در فضای مجازی به ریش کاربران و دنبال کنندگان خود می‌خندند و برای جمع کردن لایک از هیچ ترفندی دریغ نمی‌کنند.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

همین چندی پیش برای معروف شدن باید ریاضت‌ها و سختی‌ها کشیده می‌شد، یا به قول اهالی هنر باید خاک صحنه می‌خورد، یا به قول اهالی علم باید با کتاب‌ها شب زنده داری می‌کرد و کسر خواب‌ها متحمل می‌شد. یعنی در آن دوران نه چندان دور که در یاد و خاطره اکثرمان است، برای معروف شدن باید عاشق می‌بود. عاشق کار، عاشق علم، عاشق هنر و..... و برای دیده شدن باید سختی‌ها کشیده می‌شد. 

در آن ایام مخاطبان عرصه را برای جولان  هنرمندان و عالمان واقعی باز می‌کردند و  اجازه دیده شدن می‌دادند و دیده گان مخاطبان بسیار هوشمندانه هنر را از هجو تشخیص می‌داد و غیرهنرمندان هنرمندنما را در نطفه خفه می‌کرد.  

اما این روز‌ها صدقه سر بوجود آمدن دنیای مجازی، عرصه برای جولان برخی پشه‌ها در عرصه سیمرغ‌ها به حدی باز شد که در ‌‌‌نهایت ناباوری سیمرغ‌ها آسمانی جهت پرواز برایشان باقی نماند و منزوی شدند و با جلب توجه، نگاه کثیری از مخاطبان به زشتی و پلشتی و ناساز بودن پشه‌ها، چنان عرصه‌ای برای جولان  پشه‌ها باز شد، که صدای وِز وِزش شهر را در برگرفت و آسمان شهر توسط این موجودات موذی، خاکستری گردید و سیمرغ‌ها در کنج ازلت سکنی گزیدند.  

شاخ اينستاگرام

در این بازار وان افسای دنیای مجازی، کافیست کسی دوربین سلفی موبایلش رو به سمت خودش بگیرد و شروع به ضبط کردن فیلمی مضحک و بی‌ربط کند و ویدیو ضبط شده را در فضای عمومی مجازی نشر بدهد. آنجاست که بعد از مدت بسیار کوتاهی درون سیلی از لایک و کامنت غرق می‌شود و به اصلاح دوستان مجازی به «خود شاخ پنداری می‌رسد» و به همین راحتی به شهرت می‌رسد!!  

شاخ اينستاگرام

تا جایی که سواد بنده قد می‌دهد، لایک یعنی دوست داشتن، علاقه داشتن، تمایل داشتن. سوالی که اینجا در اذهان مطرح می‌شود این است که آیا مخاطبان واقعا چنین رفتارهای زشت و ناهنجاری را دوست دارند و می‌پسندند؟ آیا وقعا چنین رفتارهایی ارزش دیده شدن دارند؟ آیا واقعا ارزش زمان و چشم‌ها و گوش‌های مخاطب در حدیست که با دیدن اینجور اشخاص هدر شود.

چندی پیش در اروپا کمپینی به نام «احمق‌ها را معروف نکنیم» راه اندازی شد. که در آن مخاطبان را به لایک نکردن و تحریم کامنت  و از همه مهم‌تر ندیدن اینجور اشخاص تشویق کرد.

تن‌ها راهکاری که برای از میان برداشتن این به اصلاح «شاخهای مجازی» وجود دارد این است که دیده نشوند، یعنی مخاطب باید به خودش بیاید و از فالو کردن این اشخاص خودداری کند و ویدیو‌ها و عکس‌هایشان را حتی نگاه هم نکند. تصور کنید در عرض یک ماه اینجور اشخاص نصف مخاطباشون را از دست بدهند و کم و کمتر دیده شوند. خواننده محترم این متن،،، مخاطب با دیدن این پوچان روزگار باعث شهرتشان می‌شود و صفحه‌های مجازیشان به حدی پر مخاطب می‌شود که در آنجا تبلیغات  و کسب درآمد راه اندازی می‌کنند. به چه عنوان؟ رسانه شمایید. از طرفی هنرمند واقعی که سال‌ها وقتش را صرف آموختن یه ساز کرده، باید در خیابان بنشیند و هنر بی‌قیمت خودش را برای به دست آوردن اسکناس‌های مچاله شده ته جیب من و شما به حراج بگذارد، تا شاید در این بازار وانفسا لقمه نانی نصیبش بشود. مثال فوق در خیلی از زمینه‌ها قابل بسط است.

باشد که با ندیدن اشخاص پوچ و الکی معروف شده دنیای مجازی و با شکستن شاخ، به اصلاح «شاخهای مجازی،» آسمان دنیای مجازیمان، آبی بشود و مجدادا شاهد پرواز زیبا و چشم نواز سیمرغ‌ها در ذهن فهمیم و باهوش مخاطبان باشیم. 

نویسنده: امید سلیمانی

انتهای پیام
اتاق خبر انتها

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.