يكشنبه, 30 مهر 1396 :: Sunday, 22 October 2017
کد خبر: 116025
به بهانه آغاز سال تحصیلی

سیستم آموزشی بیمار نیازمند تغییر اساسی

بار دیگر مهر ماه فرا رسید و فصل مدرسه و درس و مشق آغاز شد، اما چه زمانی نگاه عمیق برای اصلاح سیستم آموزش و پرورش در کشور آغاز خواهد شد، هنوز روشن نیست!
سیستم آموزشی بیمار نیازمند تغییر اساسی به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

سیستم آموزش و پرورش ما تکرار مکررات است، هر سال همان است که سال گذشته بوده و هیج تغییر و اصلاحی برای بهبود آن انجام نمیشود، در حالی که دنیا برنامه های آموزش و پرورش خود را با پیشرفت های روز و نیازهای اساسی جامعه خود بازسازی و نوسازی میکند.

علم و دانش پیشرفت کرده، سلایق تغییر کرده و نیازهای بشر نیز افزایش یافته است، اینترنت گسترش پیدا کرده، ارتباطات نزدیکتر شده است و به همین خاطر نوع آموزش ها نیز در بسیاری از کشورهای دنیا با تغییرات بنیادین روبرو بود است. این تغییرات بر اساس مطالعات انجام شده بر روی کودکان، نوجوانان و جوانانی انجام شده که در سن مدرسه هستند.

اما ما به عنوان کشوری با پیشینه غنی خود چه از لحاظ ملی و چه از لحاظ مذهبی، که ارائه دهنده علم و دانش به جهان بوده ایم نتوانستیم یک برنامه آموزشی علمی و دقیق که بتواند بر اساس شرایط زمان و مکان با تغییر خود مطلوبترین آموزش را ارائه دهد، پیاده کنیم.

به همین خاطر است که برخی مسئولین در کشور لقمه حاضر و آماده را بیشتر می پسندند و به سراغ برنامه 2030 سازان یونسکو ملل متحد می روند تا سیستم آموزشی ارائه شده از سوی آن را برای اجرا در ایران عاریه بگیرند. البته آن هم با نقایص فراوان خود چنگی به دل نمی زند، این سند هیچ تناسبی با آداب و فرهنگ ایرانی اسلامی ما ندارد.

نگاهی کوتاه اما عمیق به سیستم آموزشی کشور چه چیزی را در ذهن خانواده ها، والدین و از همه مهمتر دانش آموزان تداعی می کند؟

پشت میز نشستن، گوش دادن به سخن آموزگار، مشق شب، حفظ کردن درس نه یاد گیری و فراگیری، امتحان میان ترم و آخر ترم، نمره برای قبولی و خوشایند والدین و سرانجام کنکور و ...

جدای از این که چنین اشکالات و ایراداتی وجود دارد که قطعاً باید اصلاح شود و تنها کافی است، چند کارشناس آموزشی و تربیتی به یکی از کشورهای موفق در سیستم آموزش و پرورش سفر کنند و رمز موفقیت آن را جستجو کنند آنگاه با یک پیشینه فکری و با مطالعه دقیق به خاطر شرایط فرهنگی، جغرافیایی، دینی و مذهبی، طرحی نو دراندازند که نیازمند آزمون و خطاهای مکرر سال های اخیر نباشد. البته چنین افرادی رفته و آمده اند، به ظاهراً نتیجه آن هم طرح تحول بینادین آموزش و پرورش شده باشد.

باید پذیرفت که دانش آموزان ما علیرغم داشتن هوش و ذکاوت بالا به خاطر سیستمی که در آموزش و پرورش حاکم است، با روحیاتی که مورد نیاز او در جامعه ایران اسلامی است، پرورش نمی یابد، او مسئولیت پذیر نیست چرا که مدرسه چنین چیزی را از او نخواسته است، کمتر تن به تفکر می دهد و به همین خاطر هم تصمیم گیری برای او دشوار است. اما هوش و ذکاوت او را نمی توان منکر شد.

دانش آموز به خاطر برخوردهایی که در مدرسه می بیند، خلاقیت های خود را از دست می دهد، اعتماد به نفس خود را زخم خورده می بیند، در حالی که همه این دانش آموزان فرزندان و آینده سازان این کشور هستند و باید به آنها در مدارس علاوه بر حساب و کتاب، درس زندگی نیز آموخت. آنها را باید خلاق بار آورد تا بتوانند با بهره گیری از خلاقیت های نهفته خود کارآفرینی کنند. نه این که پس از پایان درس، در جستجوی کار باشند.

دانش آموزان ما همه دروس شفاهی و کتبی، آکادمیک و کلاسیک را می خوانند و حفظ می کنند، اما سبک زندگی را فرا نمی گیرند، مسئولیت پذیری را درک نمی کنند، هدفی را دنبال نمی کنند و تنها میخواهند مدرکی داشته باشند، همین!

اکنون آمار بیکاران دانشگاه رفته ما چه اندازه است؟ چند صد هزار یا چند میلیون نفر از فارغ التحصیلان ما سال ها است که جویای کار هستند و از مدرکی هم که گرفته اند هیچ بهره ای نمی توانند ببرند؟!

حتما آن فیلم یکی از مدارس ژاپن را دیده اید که دانش آموزان خود اقدام به تمیز کردن کلاس درس می کنند در حالی که شاید بیننده ایرانی با خود بگوید، تمیز کردن کلاس درس چه ربطی به دانش آموزان دارد؟! نتیجه چنین سیستم آموزشی همراه با دیدگاهی که در بسیاری از خانواده ها وجود دارد این میشود که دانش آموز یک رفتار روز مره را در پیش میگیرد و کلاس درس برای او کسل کننده شده و اصطلاحاً زورکی به مدرسه می آید.

و این دانش آموز میان خانواده و مدرسه سرگردان و حیران است، هر کدام ساز خود را میزند و هیچ سراغی از خواسته های منطقی و مطلوب دانش آموز نمی گیرد. دکتر و مهندس شدن برای خانواده ها یک فخر ممتاز است که از کودکی در مغز فرزندان فرو می کنند، اما کشور تنها به دکتر و مهندس نیاز دارد؟

همین است که اکنون تعداد فارغ التحصیلان پزشکی بیش از نیاز جامعه است و پزشکان عمومی و حتی داخلی به خاطر طبع بالای خود به مناطق محروم هم نمی روند اما بیکاری را به جان میخرند و مدرک دکترای خود را قاب میکنند و میزنند دیوار اتاقشان!

اگر میخواهیم برای ایران اسلامی آینده ای درخشان همراه با پیشرفت متوازن داشته باشیم نیازمند جوانانی هستیم که در مدارس و دانشگاه های کشور پرورش یافته باشند. پرورشی بر اساس عزت نفس، اعتماد به نفس، همراه با خلاقیت و نوآوری، سبک زندگی ایرانی اسلامی را فرا بگیرند و مسئولیت پذیر باشند. تغییر نیاز و لازم است، سند تحول بنیادین نظام آموزش و پرورش در دسترس است، چند سال از طراحی آن می گذرد، اما هنوز در سیستم آموزش و پرورش ما دیده نمی شود!

انتهای پیام
اتاق خبر انتها

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.