دوشنبه, 30 مرداد 1396 :: Monday, 21 August 2017
کد خبر: 108663

شهرتی که آب و نان نمی شود

مسئله ی مهمی که باید به آن اشاره کرد این است که ندای اعتراض بازیگران اسم و رسم دار از فراموش شدن را در رسانه ها میبینیم و میشنویم و همین باعث میشود که مسئولان به فکر بیافتندو مردم پای کار بیایند. اما این سینما و تلویزیون تیم صدا برداری، سینه موبیل و تدارکات و ... هم دارد.
شهرتی که آب و نان نمی شود به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24

عناصری در جامعه وجود دارند که نقش بسزایی در ترمیم بافت فرسوده روحی و روانی آحاد این مجتمع دارند که با آثاری که از خود به جای میگذارند این مهم را براورده میکنند. به این افراد هنرمند و به دست آوردهای ایشان اثر هنری می گویند.

عالم هنر شامل کسانی است که در تشکیلاتی نه چندان مدوّن، حضور دارند و به صورت‌های گوناگون، در ارتباط با یکدیگر به سر می‌برند. این مجموعه افراد که شامل هنرمندان (نقّاشان، نویسندگان، آهنگسازان، کارگردانان و…)، مدیران موزه‌ها، مدیران هنری، مخاطبان حرفه‌ای آثارهنری (هر چند که خودشان هم هنرمند نباشند)، گزارشگران هنر در رسانه‌ها، منتقدان هنری، تاریخ نگاران هنر، نظریه پردازان و فیلسوفان هنر و دیگر کسانی که به نوعی با هنر در ارتباط‌ند، هستند، که در صورتی که در مورد هنری بودن یک اثر به توافق برسند، می‌توان آن را یک اثر هنری دانست و اگر اثری از سوی عالَم هنر به عنوان یک اثر هنری شناخته نشود، دیگر نمی‌توان آن را یک اثرهنری به شمارآورد.

 

در حقیقت، عالَم هنر را می‌توان مرزی دانست که اگر یک اثر ساخته دست بشر، از آن عبور کند به یک اثر هنری تبدیل می‌شود و اگر نتواند از آن بگذرد، اثر هنری به حساب نخواهد آمد.

و در نهایت باید گفت: "هنر ، آنچه را طبیعت از تکمیل آن ناتوان است کامل می‌کند." (ارسطو)

چند جمله بالا اشارتی بود به اهمیت هنر و هنرمند مخصوصا در دنیای امروز. در واقع می شود فهمید که چقد همه ما در جای جای زندگی به هنر و هنرمند مدیون هستیم و باید با خود بیاندیشیم که تا چه اندازه این دین را پرداخت کرده ایم؟

 

 

هنر و هنرمندان امروزی

هنر هم اقسام دارد و فارغ از نمره دهی به هر قسم از آن در عصر حاضر قسم هایی از آن بیش از سایر اقسام مورد توجه عموم قرار میگیرد. این امر چه درست و چه غلط ناگزیر در دنیا اتفاق افتاده است و می شود گفت سینما و ستاره های آن بیشترین توجه هنردوستان را به خود جلب کرده اند. این پدیده و توزیع ناعادلانه توجه به هنر و هنرمند در ایران نیز موجود است که محل بحث ما نیست.

چیزی که دست آویز نگارش مرقومه حاضر شده است آینده شغلی و به طور کلی تر سرنوشت هنرمندان است که به تجربه مشاهده شده است از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست.

این مسئله هرچند موضوع نو ظهوری نیست ولی در سال های اخیر بیش از پیش به آن پرداخته شده است و گله گزاری پیشکوتان و ترس از آینده سوپر استارهای امروز به این ماجرا دامن زده است.

 

photo_2017-08-06_15-20-56.jpg

 

photo_2017-08-06_15-21-00.jpg

 

photo_2017-08-06_15-21-04.jpg

 

photo_2017-08-06_15-21-07.jpg

 

photo_2017-08-06_15-46-55.jpg

 

photo_2017-08-06_16-31-05.jpg

 

فراموشی هنرمند یعنی مرگ او. وقتی بازیگران پیشکسوت به دست فراموشی سپرده می شوند و از آن ها تنها کورسوی یادی باقی میماند به گفته خودشان چیزی سخت تر از مرگ گریبانگیرشان می شود. این فراموشی ممکن است به خاطر از کار افتادگی باشد و یا بی مهری های دیگری در کار باشد. فصل جدایی ناپذیر فراموشی فقر و نداشتن درآمد برای هنرمندان است که در ادامه به آسیب شناسی این پدیده می پردازیم.

 

 

امنیت شغلی هنرمندان با تمرکز بر روی حوزه سینما و تلویزیون

امنیت شغلی با تاکید بر داشتن بیمه جهت انجام درمان و پشتیبانی در ایام بازنشستگی و بعد از مرگ مربوط به نهاد ها و اصناف مرتبط با هنر می شود. لذا وزارت ارشاد و سایر تشکل های صنفی باید فکری برای ایام بیکاری بازیگران و هنرمندان بشود؛ گرچه واضح است که این ساماندهی کار بسیار مشکلی است.

این را هم در نظر بگیرید که ممکن است یک بازیگر یا کارگردان در ایام غیر از پیری بیکار شود و مورد بی مهری مخاطب و فیلمسازان واقع گردد. گرایشات سیاسی و جریان های حاضر در سینما و تلویزیون را هم در این پدیده لحاظ بفرمایید تا سختی تضمین کاری هنرمندان توسط صنف مربوطه بیشتر برایتان مشخص شود.

علی رغم همه این پیچیدگی ها خانه سینما بیمه بیکاری هنرمندان را ساختار بندی کرده است و حتی زمزمه های اختصاص بودجه در سال 96 برای آن به گوش می رسید که خبر خوبی به شمار می آید.

مسئله ی مهمی که باید به آن اشاره کرد این است که ندای اعتراض بازیگران اسم و رسم دار از فراموش شدن را در رسانه ها میبینیم و میشنویم و همین باعث میشود که مسئولان به فکر بیافتندو مردم پای کار بیایند. اما این سینما و تلویزیون صدا بردار هم دارد، سینه موبیل و تدارکات و ... هم دارد. وقتی تصور کنیم که این ها ناشناخته هستندو خواهند ماند آنگاه نگاهمان به ماهیت حمایت های مادی و معنوی از هنرمندان عوض خواهد شد.

لزوم وجود یک نهاد بی طرف که به هر شکل از ذات هنر و هنرمند حمایت کند در این دوره زمانه بیش از پیش حس میشود. چرا که شاهد هستیم در برخی مواقع گروهی از بازیگران به خاطر یک اعتقاد یا انتساب به یک جریان خاص توسط خود بدنه سینما کنار گذاشته شده اند. بعد از فتنه 88 و مانور فیلم سازان روی این سوژه موارد زیادی از بی مهری سینما گران به یک قشر خاص را شاهد بودیم. به شکلی که هنوز بعد از گذشت 8سال هنوز کسانی که در آثار مربوط به محکومیت ماجراهای فتنه 88 ایفای نقش داشته اند مجبور به اعلام برائت هستند تا بتوانند از پیشنهاد کار برخوردار شوند.

این یارکشی های جریانی در بزنگاه های دیگر نیز به چشم خورده است که از ذکر موارد آن صرف نظر می کنیم.

انتهای پیام
اتاق خبر انتها

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.